اتا مردی بیه بز داشته
کلاه قرمز داشته
شه قایده راغون داشته
همه شو میهمون داشته
هر جا شیئه دوغ خرده
باکله ره با پوست خرده
پیر زنای قرقری
وک دینگو لاقلی
وگ هاکرده بِمپری
وک بیه برمه گلی
وک بورده شاه پلی
شاه دیه نماز کرده
چک چکه دراز کرده
شه ریشِ مرقاض کرده
شاه بوته جان خاخر
برمه نکن ثوابه
وچونه دل کبابه
وچون بوردنه گدایی
نیتنه پول شاهی
بیتنه قندو چایی
مِرِه بَزِنی شونگ کِمِّه
گلدسته افشون کِمِّه
گلدسته ی نازِ گِرِه
گوشواره ی سازِ گِره
علی خان دوش فیهِ
لِک لِک کرده شه شیه
همه گتنه وه کیه؟
ماجان گته مه شیه
مه پلا و خرشیه
اینم یه شعر قدیمی و تقریبا فراموش شده مازندرانی